Bin yılın uzağıymış gibi,
bin yılın hasretiymiş gibi sarıl bana yarın,
hiç konuşma,
hiç ama hiç bir şey sorma,
YOK yok gözlerimede bakma,
ve yine o koskocaman zaman kadar,
dokunmayacakmış gibi dokun bana yarın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
