Ben açmamış bir goncanın hayalindeyken,
Kendimi bir bakışın aynasında buldum.
O ne güzel bakıştı öyle!
Gözlerinden bir kelebek uçurdu beni maziye.
İçimde solgun bir gül gibi titredim.
Sanki baharın ilk soluğuydu yüzünde,
Bir kelime etmeden konuştuk epeyce,
Aynı sessizlikte, aynı düşte gizlice...
Bir kuş geçti içimin tenha göğünden,
Kanadında yarım kalmış bir bahar vardı.
Sen uzaklaştıkça büyüdü sessizliğim;
Meğer en uzun mesafe bir bakışın sonrasıymış.
Kaldım öyle, bakışının ucunda,
Bir ömür suskun, bir ömür yorgun,
Oysa ne çok şey vardı gözlerimde,
Ve ne az şey duyulurdu dudaklarımda…
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 3.11.2024 16:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!