Otuz Dört Kurşun Şiiri - Ömer Demir Peyanis

Ömer Demir Peyanis
17

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Otuz Dört Kurşun

OTUZ DÖRT KURŞUN

kızıl taş üstünde ergen zamanlı bir göz
ve çalılar arasından
otuz dört numara ayak bulunmuş.
tandırda kızaracak unlar da ölür
otuz dört kurşun
bilenmiş teyareler
ve delik deşik kaçak elma kokusu..
bir zifiri karanlık gecesi
kan kırmızı olur bembeyez karlar,
yirmi sekiz aralık ayazı
kim bilir ne derdi Arif zamanlar
bombalar eklenmiş otuz üç kurşunuma
ve kin kusuyor f on altılar
insafsız,
yedi renk tülbent sarın hayallerime
gökkuşağı koksun sınır boyları.
bronz benzimde tezek dumanı,
üç metre ötede nişan parmağım
‘vurulmuşum’
sabahlar ezan kurmuş başucuma.
bulutlar da bağırır,
gökte uçak yarası
etimde toy olan ‘canım alırlar’
tortusu dökülür kemiklerimin
düşerken dağlara taşlara başım.
ketum katırlarda terörist ölür,
mendilimde dilimin kavgası harfler
bombalarla rüyasından zıplayan dağlar
ve okul yarışında aşırdığım beyaz sevinçler…
neden sığar saniyelere bu kadar zaman?
yabancısı değiliz,
biliriz
Dersimden
Zilandan
Koçgiriden
sığmayan budur insanlığa,
bir Ceylan kocaman gözlerle
ve döşenecek hortumlar da
silah sanılır.
kan olur boz atların kuyrukları
ve on üç kurşundan sonra
yokuş aşağı
kızaklar üstünden,
Uğurlar Kaymaz olur.
götürün
götürün bu lanet iletinizi,
yerin katlarına gömün
artık kirletmeyin seyrangahları..
otuz dört kurşundan
daha kurşuncadır bilmediklerim,
kaçakçıyım
sizden kaçan bir kaçakçı
kar(t) ve kur(t) sesindenmişim,
on üç on dört yaşında
ne adım ne sanım öylece sizden biri,
vurdular düşlerken güvercinlerimi
herşeyi özlediğimde
hiçbir şeyi görmeden.
ve ölüm kırmızı damlıyor
bomba(r) duman arasından,
uluslararası katliamperestler
istihbarat sofrasında ölüm paylaşır
ve sesleri parçalanır çocuk encülerin.
ay tam dolunay korkar vahşetten,
vakit
gece sesli çay zamanıdır,
biri aşıktır sevmeyen kıza
öbürünün yüreği hasretten sıza,
düğünüdür birinin
mutluluk kısa
ve kalkar teyareler son olan hıza,
onca çığlığa rağmen
sabaha yetişir güneş..
bu kaçıncı ürküntüdür yakalandığım,
öyle dökülmüş ki kanlar patiklardan
kırmızı yürüyor ayakkabılar
bana söyletme tüm olanları
korkuyorum,
kurşunları arttıran şairler de kötü sanılır
otuz dört kurşun
ve kırmızı büyüyen çocuklar..
ah parçalı coğrafyam,
kimyasal atışlar serbestisi,
bomba oyuklarında
bitkisiz yüzen yağmurların
öldürülmüş aşk gülleri
ve yetişmez olur sevdamızın laleleri,
silahların ucundaki ateş
ağaç bırakmadı gölgesinde aşk ekecek
bu dağ mıdır baharı bekleyen be Arif,
bu memleket midir?
‘vurulmuşum’
otuz dört mezar kazın parçalarıma..

Ömer Demir Peyanis
Kayıt Tarihi : 17.11.2013 15:44:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!