Otuz Şiiri - Alparslan Gürlek

Soran olursa evde yokuz
Aklımızı yemekten her gün
Şükür tokuz
Demek böyle hissettiriyormuş
O öykündüğümüz
Varmak istediğimiz otuz.

Dizini değil dövsen
Kırsan bu saatten sonra ne fayda
Biz pratikte yalnız fakat
Kâğıt üzerinde çokuz
Herkes kendi hayatını yaşar
Sözde bir oluruz
Demek böyle münferitmiş
Ve yalnız kutlanırmış otuz.

Ne oldu, vardın da başın göğe mi erdi?
Acar bir şairken varmak istediğin yerdi
Yazık; hakikat hayallerini ipe serdi
Şimdi en ufak rüzgârda hasta oluruz
Belde fıtık, beş senelik, kalpte çürük
Demek insan kendine yük
Hazin bir şeymiş otuz.