Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ben ocağımda,
gerdanı ziynetle çakılı panayırların ikindsinde, Asra yemin eden, ve Kubeys'i karıştıran ebabil kuruları tutuşturuyorum.
Ben ki, sırtı yırtık cübbelerin sebep olduğu hücrelerin damağında, büyük ve küçük münacatların yasını bir uzatanım...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!