Düşman dayanmış kapıya
Osman çavuş direniyor düşmana
Kaçacak yer yok
Tek vatan bu topraklar
Osman çavuşun kolu yok
Bacağı yok artık
Yüreği aklı yok
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Nice atsiz kahramanlar gecti, adsiz adsiz, bu gecitten, kollari yerlerde, baslari koltuklarinda, bacaklari arkadan geliyordu selam vererek! Ya selami alanlar, baslari egik, gozleri yerde, elleri yana birakilmis, ayaklarinin ustunde duramiyordu hala... Vatanin topraginda gezemiyorlardi bile, cünkü dogduklarinda borclanmislardi henuz..... dedirttiniz bana.. kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta