Osman Bayazıt Şiirleri - Şair Osman Bayazıt

SARIŞINBAHAR

Sarışınbaharlara sevdalıymışım
Eskidikçe yıllar, yenilenen aşklarla
Sarışınbaharlara sevdalıymışım
Rengârenk bu hayatta, sararan telâşlarla

TADI KAÇAN

Belki alacak bir tat bulurum diye
Yürüdü yurdunun sofrasına
Ağzının tadı kaçan

TUTSAK KADINLAR ŞİİRİ

Sokaklar da yalnız tutsak bir kadın
İzbeler de kumral gün de sarışın
Sokaklar da yalnız tutsak bir kadın
Esmer mekânlar da bahtsız karaşın

TUTUN ELİNDEN Bahtsız gençler için

Yok mu tutan biri tutun elinden
Bak yitiyor çocuk, gidiyor elden
Kalmamış iştahı tükenmiş dünden
Yok mu tutan biri tutun elinden

ULAŞILMAZLIĞIN UCUNDA

Uçurumun ucunda nazlı bir çiçek
Ne uzak ne yüksek bir zarafet
Erişilmez yâr çiçek

UZAK

Doğunca ağlar insan, ölür ağlanır ona
Acının mürekkebi gözyaşı düşer an’a

Her gelen yenidoğan bir uzağa bakmakta

UZAKÇA

Boynunu uzağa döndüren çocuk
Çevir boynunu da bak yakına sen
Göreceksin ki o da bir uzak
Anlarsın bunu da tecrübelerden

UZAK İHTİMÂLLER ŞİİRİ

Uzak bir ihtimâl yaşamak seni
İhtimâle yaklaşmak kadar uzak

Belki sonsuz, derin, korkulu kuyu

YALNIZ ÇOCUKLAR ŞARKISI

Gitme sen yalnızlığa çocuğum
Bak tırsıyor tenha kalabalıklar
O ürkünce ödü patlar korkunun
Gitme sen yalnızlığa çocuğum

YALNIZLIK

Bu yalnızlık çekilir şey değil
İçimdeki kalabalıkta olmasa