Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

dünyanın bütün sesleri çekiliyor içimden,
zaman, kendi gölgesine yaslanıyor
ve ben
ilk kez duyuyorum varlığımın sessizliğini.

neyim ben?

Yaratılanı sevmez, nedendir şiarsızlar
Her şeyi mubah görür, ne de olsa arsızlar

Seğmenoğlu

Türk’ün ordusu
İdlib’te dolaşıyor
Türk’ün ordusu
İdlib’te dolaşıyor

Eller tetikte

Gaza ordusu
İdlib’te savaşıyor
Kahpesin dünya

Dua ordusu
Rabbine yalvarıyor

İftira gökten ağır zehirden daha acı
Karanlık kuyularda bulunmaz ki ilacı
Bühtandan medet uman sırtlanırken günahı
Şıracının şahidi olur ancak bozacı

Mazlumlar kıvranırken hayalleri zincirli

Yol boyu iğde ağaçları sıralı,
İncecik dalları toprağa bakıyor, adını fısıldıyor.
Sen gibi talepsiz, biraz suya ihtiyaç duyuyor,
Anlaşılan onlar da hâline şükrediyor.

Yol boyu iğde çiçekleri kokuyor.

Az da yaşasa
Çok da yaşasa insan
Hikâye aynı

Doğunca ebe
Ölünce gassal yıkar

Sevdalarımız
Özel anılarımız
İki kişilik

Gözyaşlarımız
Gülümsemelerimiz

Rahmân Allah Rahîm Allah
Muhammed Habîbullah
Lâ ilâhe illallah
Affet bizi Yüce Allah
Hû hû hû

Ali Kâbe yolunda
Fatma ana yanında
Hasan ile Hüseyin
Dolanır etrafında