09.04.1985-Ankara/Sincan
İftar zamanı gelince tutamadim boğazı,
Ha şimdi! Ha yarın! derken erteledim niyazı,
Dalmıştım dünya işine kılamadım namazı,
Hâlâ can bedende iken amel için geç değil,
Takva ehline bakınca tuttuğum oruç değil.
Edep ile başım eğik olması gerekirken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta