Orman Örtüsü Şiiri - Fikret Adımol

Ben bir dala tutundum.
Filizlendim, çiçeklendim.
Çağla oldum ekşi ekşi,
meyve oldum tatlı ekşi.
Fırtınalara, insanlara direndim,
vaktim gelmeden dalımdan inmedim.

Ben ağacımdan kovuldum.
Ne bir taş attılar,
ne de rüzgar esti.
Ne kuş kondu filizime
ne de göz değdi.
Benim sadece zamanım geldi.

Ben toprağa vuruldum.
Yağmur içtim, ayaz yedim.
Karlar örttü üstümü,
zaman çürüttü göğsümü.
Gömüldüm yere, öldüm sandım,
ben mezarımdan kök saldım.

Ben kendimden fidan oldum.
Kovulduğum ağaca komşu oldum.
Dala geldim, cana geldim,
çiçekler açtım, meyveler verdim,
ben de meyvelerimi yerlere serdim.
Ben kendimden orman oldum.