Hayat bugünlerde bizi incitiyor ...
İtaatkar olmayanların hakkını arayanların işi zor !
Görebildiğimizden çok daha fazla sorun var ...
Eskiden karar vermek uzun zaman alıyordu .
Eskiler ayağını yorganına göre uzat diyordu .
Hayatımızın bu noktasından sonra ,
İnsanlık için, önümde büyük bir fırsat olduğunu düşünüyorum...
Çünkü ben bir "Çocuğum!"
Hayat ;
Belli bir yaştan sonra ,
Derin bakabilenlere ,
Gördüklerimizden çok başka şeyleri gösteriyor !..
Fedakarlıklarımızı ,
Sorumluluklarımızı ,
En güvendiği yolda yıkılır bazen insan.
Çekip gidenlerin haberi bile olmaz.
Mevsimlerin kendine has bir rengi var,
Baharın yeşilinden sonbaharın sarısına,
Yazın turuncusundan kışın beyazına.
Geçer bu günler elbet içini acıtsa da.
Sen yine de hayata sımsıkı sarılmayı unutma,
Zihnimiz sınırları sevmez.
Dayatılan her yasak,
Davetin en süslü halidir.
İnsan, kendisine "olmaz" denilen şeyi daha çok merak eder.
Çünkü yasak, insanı sorgulamaya davet eder.
Zihin baskıyla değil, özgürce düşünerek kendi yolunu bulur.
Hayatta birçok şeyi sizden alabilirler.
Gençliğinizi, canlılığınızı da kaybedebilirsiniz,
Yüreğinizde taşıdığınız şeyleri sizden asla alamazlar.
Alın teri dökerek kazandıklarını nereye harcayacağına hayatı paylaştığın insan dışında kimseye hesap vermen gerekmez.
Mesela elalem ne der gibi !..
Birini yıkmak kırmak iki kelimeye bakar;
Hata yapmak olmaz
Mesela dostluk gibi.
Asıl önemli olan ;
Hayata kendi gerçeğinle katılmak ...
Gözlerinin gülümsemesiyle !
Asık yüz ifadenle ...
Gözlerinin yaşı ile ..
Kablosuz icadın ardına gizlenip ,
Bazen "Hayat !"
Martıların uçtuğu ,
Gökyüzünde ,
Umut dolu bir denizde,
Özgürlüğe kanat çırparak ,
Birlikte "Yaşamak !" gibi ...


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!