Çocukken hayat tombalasından
ne çeksek kartımıza denk gelirdi !..
Bizi dünyaya getirip hayatı öğretenler ebediyete gitti.
Elbiselerimizi değiş tokuş yaptığımız aynı yatakta yattığımız kardeşlerimiz de peşlerinden gitti.
Öylece kalakaldık sağımızda solumuzda sahte gülüşlerle...
En gerekli taşlarımız eksildi.
Gelecek günler için ,
Kimsenin taahhüt sözlerine inanmayın
Ne olacağını önceden öğrenemezsiniz .
Yanlış insanlara doğru duygular verdiğini ,
Bir kenara bırakılmadan asla bilemezsiniz !..
SAĞ OL ____ 🇹🇷
İzmir’in aldatan bahar havasına aldandım,
Üç Mart’ta Kayseri askerlik yoluna dayandım.
Otobüste son saatlere doğru uyuyup kalmışım,
Kayseri’ye varınca şaşkınlık yaşamıştım!
Özlüyorum seni
Saf yanım ...
Eksikliğini hissediyorum
Özledim demek bile ne kelime...
Ellerim saçlarında takılıp kalmış
Gözlerim gözlerinin içinde kaybolmuş...
Yaşadığın hayat..!
Ressamı kendin olduğun
Boş bir tuval gibi.
Ömrün bitene kadar yapmak zorundasın
Kimsenin sana neyi çizeceğini söylemesine
Renkleri seçmesine İZİN VERME.
Papatyalara benzeyen insanlara güvenin,
Papatyalar köklerine sadıktırlar.
Toprağından koparılmadan
Papatyaların kokusu duyulmaz.
Güneşin önünden kopmanın isyanıdır.
Seninle uzun bir yola çıkmak vardı ama ;
Ben papatyayım sen buğday !
Ben evliyim sen bekar !
Seni kurabiye börek ekmek yapacaklar ,
Nimetten sayacaklar !..
Beni toprağımdan yolup
Yüreğinde insanca yeşerttiğin duygular
Gülerek selamlıyorsa seni
Dünyadan hiç geçmemiş gibi
Her güne tertemiz yeniden başlıyorsan
Üzüntülü kalplerin yükünü kalbinle paylaşıyorsan
Kinci insanlar, düşmanlığı besler.
Huzurlu insanlar, insanları iyileştirir.
Sevilen insanlar, insanlara değer verir .


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!