Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
................Orda kal
Gecemin ışığı
Sen hep kalbimde
Yüreğimdesin
Hep orda kal...
Kalki......
Her kalbimin çırpınışında ..........
Nasıl seni sevdigimi
Duymalısın sen orda
Sen olmayınca o yerde ............
yaşam anlamsız
Gecem zifir karanlıktır......
.................olabilmek için o yerde... arada o sesi dinlemeli....
Rabbim ışığınızı hiç söndürmesin,o ışıkta siz var oldukça hep sizinle olsun,=)))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta