eridiğinde buzullar
aksinde dağları
suyun üstü ve altında
su şefaftır
sır aşikar...
göz kubenin çatısı
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Devamını Oku
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;




Ve buzullar eridiğinde bildiğimiz dünya değişik bir dünya olacak. Belki çoğu için kıyamet gelecek. Kalan için ise, bu günkünden farklı bir dünya. Şekil olarak. Ama sanıyorum insanlık değerleri yine hep aynı kalacak. Zulmedenler, zulmedilenler. Sömürenler, sömürülenler gibi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta