eridiğinde buzullar
aksinde dağları
suyun üstü ve altında
su şefaftır
sır aşikar...
göz kubenin çatısı
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Ve buzullar eridiğinde bildiğimiz dünya değişik bir dünya olacak. Belki çoğu için kıyamet gelecek. Kalan için ise, bu günkünden farklı bir dünya. Şekil olarak. Ama sanıyorum insanlık değerleri yine hep aynı kalacak. Zulmedenler, zulmedilenler. Sömürenler, sömürülenler gibi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta