Oradasın Sen Şiiri - Sadık Kocabaş

ORADASIN SEN
Baktığım her yerde, görünmez yüzün,
Daldığım her yerde, bellidir izin.
Gönül gözümdeki, o sönmez közün,
Nereye baksam da, oradasın sen.

Bir yel eser gelir, dağların serin,
Koku yayılır da, bağların derin.
Ayrılık vurunca, o eski yerin,
Nereye baksam da, oradasın sen.

Akşamın hüznüyle, çöker karalar,
Sessizce içimde, sızlar yaralar.
Gönlümde açılmış, kızıl laleler,
Nereye baksam da, oradasın sen.

Yağmura karışır, gözümün yaşı,
Hasretin gönlüme, ördü nakışı.
Sensizlik uzattı, o kara kışı,
Nereye baksam da, oradasın sen.

Eski bir türkünün, yanık sesinde,
Bir garip yolcunun, söz kafesinde.
Ömrümün en yüksek, son tepesinde,
Nereye baksam da, oradasın sen.

Dağlara ses verdim, yankı getirdi,
Geceler üstüme, duman bitirdi.
Gönlüm seni her an, inan büyüttü,
Nereye baksam da, oradasın sen.

Ömür bir su imiş, akar gidermiş,
Sevdaya düşenin, bahtı kadermiş,
𝓚𝓪𝓵𝓮𝓶𝓼𝓲𝔃 𝓢air’e, dünya ne vermiş?
Nereye baksam da, oradasın sen.