Onun hikâyesi titrek sesinde,
Kırılan kalplerin her zerresinde.
O da incinirmiş, hayata küsmüş.
Canından usanmış onyedisinde
Korkudan korkmayan yürekler gibi,
Gözleri kararmış topraklar gibi.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




herkesin baharını kışa çeviren birileri vardır bu şiiri yazdığım kişinin de öyleydi..
On yedisi; bize göre hayatın baharı, yeni açmaya yüz tutmuş bir çicek ,hatta tomurcuk henüz..Ona sorarsan sırtında kambur olmuş acısı...Peki kim haklı?...Neye göre ? Kime göre?...Demek ki; yaş değil önemli olan, yaşanılanlar...Ve malesef yaşatılanlar...Tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta