Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
herkesin baharını kışa çeviren birileri vardır bu şiiri yazdığım kişinin de öyleydi..
On yedisi; bize göre hayatın baharı, yeni açmaya yüz tutmuş bir çicek ,hatta tomurcuk henüz..Ona sorarsan sırtında kambur olmuş acısı...Peki kim haklı?...Neye göre ? Kime göre?...Demek ki; yaş değil önemli olan, yaşanılanlar...Ve malesef yaşatılanlar...Tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta