Onurlu Bir Yolculuk Şiiri - Öznur Tali

ONURLU BİR YOLCULUK

​Kendi rüzgârımla savruldum durdum,

Kimsenin dalına yük olmadım ben.

Kendi ellerimle bir dünya kurdum,

Kimseden bir damla dilenmedim ben.

​Vakti gelip mevsim dönerse kışa,

Yük olmayım ne dosta ne kardeşe.

Gönül huzuruyla, sessiz bir akışla,

Kendi köşeme çekilmek isterim ben.

​Canım cana, bedenim toprağa hediye,

Gururum mirastır her bir sevgiye.

Ulu bir çınar gibi vakur ve sessizce,

Veda etmek isterim vakti geldiğinde.

​13.01.2026