Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Dağılır, kum olur, erir kahrından
Âhımın yankılandığı mor dağlar!
Pınarlar fışkırır, akkor bağrından
Sevgiler çağıldar, âşıklar ağlar.

Sevdamız o kadar şiddetliydi ki!
Sen kaçtın, ben kaçtım; konuşamadık.
Çevremiz o kadar hiddetliydi ki!
Aşkı, kadeh kadeh sunuşamadık.

Çifte kuzulamış, 'Meleş' diyorlar
“Gitme, gönlümüzde eyleş! ” diyorlar.
Adı unutulmuş, insanlar ona
Yalnız; ana, bacı, kardeş diyorlar.

Kılıçla çözüldü, lânet kördüğüm! ..
Aşktan kaçılır mı, senden kaçtım ben! ..
Birkaç damla yaştı, en son gördüğüm
Engerek hasrete kucak açtım ben! ..

Küllü yağmurlarda gözler perdeli...
O kadar ağır ki gaflet bedeli!
Beklenen gün gelir, hesap görülür
Orda belli olur, akıllı, deli!

İman lezzetinden mahrum olanlar
Resulden, Kuran'dan, nastan ne anlar?
Seccadeden eli kolu boş döner
Secdede Rabbini bulamayanlar.

Nur yağdırıyorsun, ilâhi ışık…
Nur dolmuş gönüller, taşıyor artık!
İnançsız olana, güneş karanlık…
İnkârdan bir türlü vazgeçmez, Rabbim!

...............................Hiç bir kalem
...............................Seni yazamaz
...............................Affet! ..

Dayanamaz bize hiçbir karanlık!
Belki gölge eder, o da bir anlık…

Tövbe kapısına geldik, dayandık!
Karalanan ömrü, olgun baş aklar.
Hayat tarlasında yandık da yandık!
Ömrün semeresi, olgun başaklar.

Gittiğin yerde kal, mutluysan orda
Bu hayat, senli de, sensiz de biter!
Aşkımın bir yüzü kalmasın, korda
Yaşattığın hasret, ölümden beter! ..