Bu ağaçların yapraklarını da
Sen mi soldurdun
Kuruyan nehirler senin mi eserin
Nefes alamıyorum yüreğim darada
Bu kirli hava senin yüzünden mi?
Çırpındıkça battığım bataklıklara
Suyu sen mi taşıdın
Yürüdüğüm yollardaki balçık çamur senden mi döküldü
Geçtiğin yeri kurutmuşsun belli
Bu toz toprak fırtına senin mi eserin.
Önümdeki yokuşları sen dikmişsin belli
Peki bu dikatli tellere ne gerek vardı
Beni kurşun gibi sözlerini saklasaydın
Delmeseydi bağrımı
Damarlarımda çekilen kanın sebebi de sen misin?
Oysa çiçek hayal etmiştim ben
Güneşin doğuşunu, kuşların ötüşünü
Kelebeklerin uçuşunu
Bir günlük hayatları gibi kanat çırpışlarını
Mutluluğu hayal etmiştim ben.
Hayatımı zindana çevireceğini bilemedim
Söylediler anlattılar bir türlü dinlemedim
Çok sevmekten kime zor gelmiş ki bana gelsin
Herkes yalancı sen doğrusun sandım
Hayatım daki bu zorluklar onun eseri diyemedim
Kayıt Tarihi : 4.08.2026 21:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!