Düşleri vardı insanın dünyaya yansımasını istediği.
Sabahları uyandığında yeniden başlar her şey.
Ruhlar, duygular içten içe çatışır.
Yüzlere yansımaz.
Yansıyan günlük; olağan şeylerdir.
Ben de kaleme döktüm ruhumu ve duygularımı;
Şiir oldu.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta