İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kızılay meydanında 'kılıksız emo' lar...
Altındağ caddelerinde 'eli satırlı haydut' lar...
Keçiören sokaklarında 'takım elbiseli ırkçı' lar...
Bunlar bizim insanlarımız, aynı atmosferi soluyup, aynı suyu içtiğimiz insancıllar...
Ya;
Ulus meydandaki 'dilenci' ler..?
Dışkapı köşedeki 'çöpten ekmek arayan' lar..?
Abdi İpekçi parkındaki 'tayadlı' lar..?
Sıhhıye meydanda 'coplanan genç' ler..?
Bunlar bizim insanlarımız mı? Yoksa bizim insan manzaralarımız mı..?
Şiir güzeldi, tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta