Ayrılık rüzgarına kanatlanan sevdaları saklamaktalar gözlerinin perdelerinde,
Karanlık mahzende nefti hüzünle kızıllar giydirmekteler ruhularına,
Yine aynı yerdeler,
Mazinin soğuk anıları üzerinde...
bilmem kaçıncı gecesindeler yanlzılık mevsiminin,
Dudaklarında hayatın kekremsi tadı,
Tarifi imkansız birinin, dilinden dökülecek incileri beklemekteler..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta