Öner Çağlar Şiirleri - Şair Öner Çağlar

GÜNEŞİN MEHTABI
Dünyadan sevgili aldım,
Sepetler dolusu.
Her yıldıza bir bir ektim.
Can bulacak en kurusu.
Ellerinden seçtim...

GÜNEŞ ÖLÜR MÜ?
Güneş siyah mı geceleri ki
Karanlık heryer!
Beyaz bulutlar...hatta gözlerin
Bakıyor mu belli değil!
Güneş soğuk mu geceleri ki

GÜNEŞ YOK
Güneş siyah, ağaç yok!
Deniz kızıl, dere sıcak!
Kül savrulur, toprak yok!
Zebani korkup ağlayacak!
Deniz siyah, Ay yok!

HAK
Dünkü acıları, bu kara talihlilerin!
Bugünkü yanında mayhoş kaldı!
Semaya kalkmış mazlum ellerin,
Bu kadar keskin ahını kimler aldı?
Bu ahdan sonra ki yere inenlerin!

HALK, DİL VE KÜLTÜR
Halk, sanatçı, toprak ve bulut.
Biraz da yağmur kat gerisini unut.
Bir şehrin sahipleri bu beş gerçektir.
Gerisini ateşe ver kupkuru tezektir.
Dilin kelimeleri dağda yaşar git gör.

HAR
Bitmiş bir ömrün hatırası diye
Gömülmeyi unuttum ölmeyi değil
O yüzden kabrimde güller bitmiyor
Sevilmeyi unuttum, sevmeyi değil
Beklediğim canıma can olsun diye

HAYAT
Hayat zormuş!
Neden zor olsun ki!
Bir dilim ekmek, bir bardak su
ve sınırsız nefes
Biraz sıcak biraz soğuk

HÜLYA'NIN SAÇLARI
Kim boyadı Hülya'nın saçlarını siyaha?
Reçine rengine dönmez o bir daha.
Gözlerin unutsun diyorsun gündüzü.
Badem rengi gözlerini açmamış daha.
Kim boyadı Hülya'nın saçlarını siyaha?

İÇİMİZDEKİ BİZ
Mavi bir gecede kim düşürdü yollara?
Yıldızlar, size bakar dizilmiş de yollara.
Birden kayıp gittiyse içlerinden birisi!
Işık mı toplar artık yolculardan birisi?
Geceyi mavi yapan belli ki gözlerin.

İKİMİZ
Sonsuz yıldızlar, bir Güneş,
Bir Dünya biliriz.
Gölgeleriyle bir balon içinde...
Ve biz ikimiz.
Ben: Bir toprak parçası