Önemsiz Şiiri - Mesut Çakırca

duvarlar yok artık etrafımda
dişimle tırnağımla kazıdım ben onları
yarım asırlık harcadığımın zamana
bu amaç
bu özgürlük için
hiç mi hiç acımamıştım
artık ne kör kuyumdayım
ne de tüneller kaldı
ne
ışık da kalmadı
tüneller
sonunda ki
gün ışığını
aramak için
hedefim de
nihayet sonlandı
mağaraları tüm den yok edip
kendimi kimselerin olmadığı
dağ başlarında
yada göl
deniz kıyılarını
yaşam yerlerine adadım
inandım ki artık
kimseleri aramak
niyetinde de değilim
yarım asrı
kendime aramak için heba etmişken
kısa bir zaman dilimindeki
o aşkları
o sevişmeleri
kuyumun duvarlarına kazıyıp
onları orada
soğuk
karanlık taş duvarlara kazıyıp
yerin dibinde bıraktım
dokunmayın artık bana
ne arayıp
ne de sorma zahmetine girin
istemem artık
ama
ama bu satırlar
sana tanıdık gelmişse
bilmelisin ki
senden bir adım
kadar da uzağım
paylaşabiliriz doğayı
birlikdeyken bile
yalnız kalmayı başarabiliriz
biliyorsun
bilmesen de güven ile
bileceksin sonuçta
yarım asırlık mücadelemiz
aşkına
herşeyi suyun akışına bırakıp
herşeyi tebessümle
önemsizleştirebiliriz
aslında