Önder Yalav Şiirleri - Şair Önder Yalav

Yaşıyorsun ama bulamıyorsun,
Bulduğun şeyi anlamıyorsun.
Önce insan kendini anlamalı,
Başkasında aramalı anlamayı...
Aradığımız ne varsa kalbimizde,
Yaşadıklarımız derinliklerde...

Yansımaların olduğu bir nedendir AŞK
İnanmak istiyor duygular
Düşündükçe masal uykusundalar
Sahilde duran minik sandallar
Küreği çekilmiş sahile bütün hayatlar
Varlığıyla rahatsız etmeyen dalgalar

Herkesin bir köşesi var,
Duvar da yazılı anılar...
Özgür hayatın kokusunu,
Nefes nefes içine çekenler var.
Bir adım var sınırsız adımlara,
Sınırı kendine çizip kirlenenlere inat...

Bir taraftan bir tarafa geçer gibi,
Bulunduğum yer aynı.
Geçen zaman farklı...
Değişik yüzler manası olan bakışlar.
Yağan yağmurun şiddeti fazla...

Yola koyulduğum kapali görüşlerin umudunu beklerim
Her umut sesinde boğulur giderim
Merakımdır merak etmen beni
Söyle nasıl yaşıyorsun bensiz

Bir işaret bir iz yok mu yolumdan

Sen miydin sessiz sessiz giden
Zamansız dört duvar pençesinde kayboldum
Kaybolan yılların unutulmuş Aşk adamıyım
Gerçeğe dönüş masalım sen gidince başladı

Güçsüz olduğum gerçeklerin,

Çok yazıyorum,
Belki de yazdıklarımda arıyorum.
Aradığım sözlere yürüyorum,
Yürüdüğüm duvarlara engelim.
Adına yazdığımı bilmiyor duvarlar,
Çok yazıyorum diye inat ediyorlar...

Dalgalı denizlerin ortasında,
Dikenlerin üstüne yürüyoruz.
Kimimiz yorgun,
Yazgısına boğun eğmiş...
Yanımızdakiler durgun.

Kısa saçlarımın uzayışı
Saçlarımın beyazlara dönüştüğü yerdeyim...
Seslerin çığlığı
Sensizliğin soğuk iklimi.
Koca bir duvar ardında,
Duvarın arkasında kocaman bir dağ.

Engel olan zaman diyarında,
Soğuk iklimin sıcak yükü var.
Unutmak mı soğutur?
Yoksa unutulmak mı...
Yokluk yoksun eder seveni,
Üşüyor duygularımın esiri...