o gece
biraz pas biraz tütün biraz da yarım kalmış türküydüm
sokak lambaları omzuma eğilmişti
sanki beni değil de
yıkılacak bir duvarı kolluyorlardı
ceketimin cebinde eski bir işçi sabrı
Bir vakit
kalbimizde ince bir kırılma taşıdık da
kimse duymadı.
Çünkü insan
en sessiz yerinden çürürmüş.
Akşamlar vardı;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!