insanlar ülkelere benzer
haritalarda değil, içimizde çizilir sınırları.
kiminin kapıları paslıdır,
anahtarı güven ister.
kiminin toprağı kurudur
ne ekersen ek, filizlenmez.
bazıları dağlıktır
yaklaştıkça nefesin kesilir,
yolları yorar,
ama manzarası herkese açılmaz.
kimi elini kolunu sallayarak girmen için bekler,
sonra seni ilk savaşta siper yapar.
kimi tek bir adımına
vize ister, sabır ister, zaman ister.
o yüzden ne küçümse insanı
enkazdan ibaret sanma.
ama ne olur,
gereğinden fazla da önemseme
her ülke yaşanmaz,
her toprak sana yurt olmaz.
önce tanı,
sonra sor kendine
bu coğrafya beni büyütür mü,
yoksa yavaş yavaş tüketir mi?
Mustafa Alp
31.01.2026 00.30
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 21:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!