Ey hüznüme tebessüm olan,
İçimdeki koru alevlendiren kadın...
Söyle onun gözlerine,
Unutulmadığını fısılda.
O gözlerin gülüşü hiç eksilmez,
Zaman değse de tebessümü solmaz.
Onun nesi var, bilmiyorum;
Hangi sessizlikte gizdir?
Aslında biliyorum ne saklar ruhu,
Zihninde hâlâ mühürlü adım.
Hafızasında silinmez izim var;
Yormayın onun sessizliğini!
Ona benden selam söyle
Benim yerime öp gözlerinden...
Ona benden selam söyle
Gözlerini daima öptüğümü söyle
Ona benden selam söyle
Benim yerime öp gözlerinden...
Ona benden selam söyle
Selam söyle...
Biliyorum, gölgesinin peşindesiniz;
Dokunmayın, incitmeyin onu!
Sen ki onu en iyi anlayansın,
Bu sırla gizlenmiş emaneti götür ona.
Saklı bir selam götür ona,
Benim yerime öp gözlerinden...
Gözlerini daima öptüğümü söyle,
Ona benden selam söyle.
Onun susuşu bile bana dokunur,
Bir adım uzakta kalır içim.
Sen anlarsın, sen taşırsın bunu,
Ben söyleyemedim, sen ilet şimdi.
Ona benden selam söyle
Benim yerime öp gözlerinden...
Ona benden selam söyle
Gözlerini daima öptüğümü söyle
Ona benden selam söyle
Benim yerime öp gözlerinden...
Ona benden selam söyle
Selam söyle...
16/09/2026 - 11:02
Ali Önder Karataş {00704095953}
Kayıt Tarihi : 16.09.2026 17:52:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
