Bir heybe taşır insan ömür yolunda,
İçinde sabır ve sessizlik birikir.
Herkez koşarken dünya telaşında,
Sadık olanın yükü sadece sevgidir.
Zaman geçer adımlar yorulur yavaşça,
Yılların izi kalır yorgun yüzünde.
Dünya bir telaşla koşar durur ama,
Huzur sadece doğrunun özünde.
Ne hırsın hükmü kalır, ne kuru gürültü,
Yalnızca kalpte kalan iz geçer öteye.
Ömrün üstüne çekilince o gölge örtü,
Bir tek sevgi ışık olur son menzile.
Sevim ela
Kayıt Tarihi : 14.08.2026 09:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!