Ömür Şiiri - Mevlüt Bektaş

Yok hükmünde ömür.
Kesti cezasını, gözlerinde.
Ben sana müebbet günlerde.
Gönlümde, şiirlerin eli yandı.
Ağrıdı, adının geçtiği, her cümle.

Her mevsimden, bir sen koydum, başköşeye.
Gökyüzü çizdim.
Biraz yıldız, biraz bulut taktım maviliklerine.
Denizlerine, çiçek ektim.
Yollarına gökkuşağı.
Sabahladım, kaç gece yıldızlarla.

Bu kaçıncı geçişin, bilmiyorum, sokağımdan .
Ardından bakakaldım, yılgın nefes alışlarımla.
Kediler sevdi, kimsesizliğimi.
Kuşlar uçtu, çaresizliğimde.
Çiğ yağdı, yalınayak dertlerime.
Bir an bile düşmedim, sensizliğe.
Uyudum, uyandım.
Öldüm, yaşadım, gözlerinde milyon kere.
Senli saatlerde durdurdum, zamanı.
Sensiz saatleri yok saydım ömrümce.