Ömür Şiiri - Zeynel Berk

Ömür dediğin
Tende candır
Seyyaha handır
Tüccada kârdır
Mehtaba ay
Karakışta Bahardır
Yürekde sızı
Gönülde sözdür
Kendine bile
Duyuramadığım
Söyleyemediğin
Amansız hubdur
Belki ânda ân dır
Gün gelir ölümle
Ömür de biter
Şehadetle gelen
Ölüm şân dır
Fanide fena bulur
Bekâya açılır kapı
Dünyaya ait ne varsa
Bir bir alınır elinden
Hatta isminde kalmaz
Eş dost evlat
Makam mal mülk
Çıkar senden
Sevabın ve günahın
Yoldaşın olur...
Gün gelir topraktan
Bir can biter
İşte ebede varan
Rahmana Vasıl olan
Ölümle hayat bulan
Ebedde candır....