Gözleri mağara gibi seçilmiyor kapkara hüzünden
Yüzleri kıvrım kıvrım olmuş yardan daha da derin
Bakışları buz gibi ruhsuz, oyuncak gibi nefessiz
Dört mevsim geçiyor biranda kimsesiz ömründen
Elleri kesik kesik alın teri sızıyor nasırlarından
Gözleri kısık kısık bakıyor hayata gözyaşlarından
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta