Ömrüm,
Seni acaba yarın görebilecek miyim ile,
Seni gördüğümde ne diyeceğimi düşünmekle geçti,
Her biri birer kaldırım taşı gibi dizilmiş tekdüze kelimeler,
Ve ne yapacağını bilmez, utangaç titreyişlerle geçti tüm ömrüm.
Biliyor musun, ben heyecanlandığımda hep bir şey eksik söylerim,
Ve bu da hep “seni seviyorum” olmuştur senin karşında,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta