Ömür geçti gider, karlı boranlı,
Sırtımda bir heybe, içi dumanlı.
Göğsümde sızım var, bağrım yaralı,
Yollar yorgun düşmüş, menzil imansız.
Dursa da saatler, zaman durmuyor,
Kimse bu yokuşun halin sormuyor.
Bir avuç kül kalmış dünkü yangından,
Gönül firar etmiş, dizler dermansız.
Ne bir dost kapısı, ne bir han kaldı,
Şu yalan dünyada kuru can kaldı.
Felek sillesini vurdu da geçti,
Gözümde fer bitti, ciğerim ciğerim yandı...
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 11:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!