Sevgilim,
ömrüm....
Sana bu satırları yazarken gecenin en sessiz yerindeyim şimdi.
Sokak lambaları kadar yalnızım...
Herkes uyumuş, şehir susmuş bir tek içimdeki özlem ayakta. İnsan kalabalığın içinde de özler mi ?… Deme
Ben en çok da insanların arasında kimsesiz ken özlüyorum seni. BiLiyorum hiçbir ses, senin sesinin yerini tutmuyor.
Yokluğun, odanın ortasında duran görünmez bir eşya gibi. Çarpmadan yürüyemiyorum. Nereye dönsem sana değiyorum; bir şarkıda, bir sokak köşesinde, akşamın turuncu ışığında… En çok da dalıp gittiğim anlarda.
Biri bir koca görür rüyasında:
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.
Devamını Oku
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta