Ne uzunmuş, kimsesiz bir yolmuş yürüdüğüm
Ayakları çıplakmış, çocukmuş yolcuları
Kalpleri yorulmuş ve ne fenaymış şu hüzün
Elleri siper, ışıldayan yıldızına göğün.
Ne rüyaymış, tek solukta da akmış ömür
Paçaları ıslak, kendi baygındır gönlün.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta