Gecenin ağırlığı üstüme çöküp,kırıyor sanki tüm kemiklerimi.
Aldığım her nefeste kendimi boğup,karşımda duran fotoğrafınla tekrar dönüyorum hayata.
Kırılan tüm kemiklerim,o an sihirli bir değneğe dönüşüyor.
Alıyorum elime birini,ve değdiriyorum gecenin tam ortasına.
Tam ortasından yarılıyor gece.
Yarısına seni yerleştiriyorum,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Teşekkür ediyorum İbrahim Bey. Okuyan gözlerinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta