Ömer Üzümcü Şiirleri

25

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ömer Üzümcü




Mesela ben hep vesairelerde kaldım.
Hiçbir insanın ana cümlesi olamadım.
Hiçbir cümlenin gerçek öznesi…

Devamını Oku
Ömer Üzümcü

Biliyor musun nasıl muhteşem dedik Süleyman’a? Nenem tanımazdı Süleyman’ı
bilmedi hiç Platon’un şairleri devletinden kovuşunu
ama aşktan yana olacağı varsa olsun derdi hep.
Nerden bileydim bu sözün bir gün bu kadar anlam kazanacağını kalbimde.
Ya eski bir dostun sabah ezanına kadar seni bana anlatması.

Devamını Oku
Ömer Üzümcü




Sanki başka bir gökyüzü altında sevda ve umut
anlamadığım acı yitimleriyle başka bir ırkın türküsü gibi.
Üzerimde biriken bir yığın kuru gözyaşı var

Devamını Oku
Ömer Üzümcü

Ağlasaydım bir bir akardı sineme hükümet yaraların
Bir bilse(n) gökyüzü ne kadar çok ağlamışım senden.
Saçılırdı papatyanın taç yaprakları
Bir bilsen çiçek, ne kadar olmak isterdim sen.
Bir anlasa dil ne kadar çok oldu unutmak istediğim kelimeleri.
Kaçıncı uyakta uyudu bu kalbin zifiri

Devamını Oku
Ömer Üzümcü




Bedendeki Araf,
günahkâr hüzün motifleriyle uçurumlara gülümseyen bilge.
Ruh şair yazgısı, bedense en uzun tümce.

Devamını Oku
Ömer Üzümcü

BİR ÖKSÜZ BULUP SEV EMİ

Fakirliğin hep ıssız yalnızlıklara çıktığı olur
ama sevinçle karşıladım her öksüz baharı.
Çekilir annesinin kıyısına, enkaza dönen gül-çiçeği
bir öksüz bulup sev emi.

Devamını Oku
Ömer Üzümcü

İştahla saldırdım şarabına
dudaklarımı, kırçıl bıyığımı ve prangaları kana buladım.

Dedi ki;
Hepimiz Brütüs
bu kaçıncı diriliş ve ölümümüz?

Devamını Oku
Ömer Üzümcü

Direnmenin acısı mumla birlikte karışıyor sesim, avlusuna.
Yaşama sevinci akıllı bir göçmen
kime yanaşacağını bilir iştahlı bir sevecenlikle.
Buzulların parsı iken, kimi merdümgiriz edip
endişelerin frengisiyle, düş yiyen karabatak.

Devamını Oku