Ezelî bir sır; varlık ile yokluk arasında, ezel ve ebedin ötesine uzanan sonsuz bir yolculuk.
Sükût-ı Bî-Nişân
Bir Râz-ı Ezelî
Ne şeb kaldı ne rûz, silindi zamânın izi,
Hâb içre uyanmış buldum âlemin kendisini.
Âlem ters yüz, benliğim doludizgin;
Ne umut var gelenden ne de beklediğinden.
Nefesler tükenmiş, dudaklar susuz;
Kalpler yorgun, gözler ıssız.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!