Benim hayatım hep bir mapushane oldu…
Duvarları kimseye görünmeyen, kapıları dışarıdan değil içeriden kilitli bir yer.
Her gün aynı düşüncelerle uyanıp, aynı sessizlikle baş başa kalıyorum.
Artık acıyı taşımaktan yoruldum ben,
Her gün içimde biraz daha eksilen bir şey var
Sanki kalbim değil de, ağır bir taş taşıyorum göğsümde.
Zordur özlemek..
Seni sevmek ateşin koynuna girip yatmak gibi..
Seni sevmek mayın tarlasında gezmek gibi..
Seni bir papatyanın masumluğunda bir kardelenin saflığında Bir gülün aşkıyla sevdim..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!