Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Gerede’nin Kış Destanı

I. Ayazın Beşiği

Dağların koynunda yükselir beyaz diyar,
Ayaz doğar buraya, kışla yoğrulur her yar.

Gerede Panayırı

Yıllar geçse de üstünden asırlar boyu,
Gerede’nin mayhası hep diridir, dolu.
Eylül gelir, dağlar beyazı selamlar,
Kış kapıda, Gerede yine panayırla parlar.

Gerede’nin Serin Rüzgârı

Gerede soğuktur, kışı hep yaman,
Yazın da serindir, sabah akşam aman aman,
Ağustos gelse de hırka lazım her an,
Serttir bu diyarın insanı, merttir her zaman.

GEREDE’NİN SON MES USTASI
SEYİD ALİ YILDIZ İLE RÖPORTAJ
Abdullah Demirci
Önce sizi tanıyalım?
İsmim Seyid Ali Yıldız.Geredeli,1931 doğumlu.Bu mesleğe 1947’de girdim.3,5 sene çıraklık yaptım.1952’ye kadar çalıştım.Sonra askere gittim..1954’de askerden geldim.O zamandan bu güne kadar mesçilikte çalışıyorum.

Gerede Panayırı: Kültür, Ticaret ve Sosyal Yaşamın Simgesi

Gerede Panayırı, yüzyıllardır süregelen bir gelenek olarak hem ticari hem de kültürel açıdan bölgenin en önemli etkinliklerinden biridir. Osmanlı döneminden bu yana düzenlendiği bilinen panayır, 16. yüzyıldan itibaren Gerede ve çevresindeki kazaların en önemli ticaret merkezi haline gelmiştir. Mahalli şiveyle "Gerede Mahyası" olarak anılan bu büyük pazar, hem bölgenin ticaretine hem de sosyal hayatına canlılık katmış, insanları bir araya getiren bir yaşam festivali haline gelmiştir. Gerede Panayırı'nın kökleri Osmanlıca'da "Mahiye" veya "Mahya" kelimesinden gelmektedir. Bu kelime, hem hayat hem de canlılık anlamına gelir ve zamanla dilimize "Mayha" olarak yerleşmiştir.

Gerede Panayırı’nın Tarihi ve Önemi

Panayırın Rüyası

Sabah erken vakitte, düştük yola erkenden,
Ankara’dan Gerede’ye, kalpte heyecan serden.
Panayır bir pazar değil, kökümüzdür bu toprak,
Geçmişin izleriyle, bizde anılar saklayarak.

GEREDE SOHBET TOPLANTILARI

Abdullah DEMİRCİ

Giriş

GEREDE NİN TÜRKÜSÜ

1. Kıta:
Yünlü’de esiyor dağdan bir yel,
Alnıma vuruyor karla beraber.
Zorluca yollardan yürü de gel,

GEREDE DERGİSİ'NİN 30. YILI ŞEREFİNE

Bir meşale yandı, yıl yıl büyüdü,
Otuz yılda nice gönüller güldü.
Kalemler konuştu, sözler döküldü,
Dergi yürüdü, yol kutlu olsun!

Gittiğinde anlarsın, neydi sende kalan,
Yüreğinde bir boşluk, dolmaz hiçbir zaman.
Sözler birer taş gibi, döner durur aklında,
Keşkelerin fırtına, vurur yürek yakanda.

Bir selam, bir tebessüm neye mal olurdu ki,