Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Canım Kızım Rabia Beray’a 🌹

Canım evladım, biriciğim, canım kızım Rabia Beray…
Sen doğdun, evimizin güneşi oldun.
Annen ve ben ilk defa çocuk sahibi olmanın sevinci ve heyecanını yaşadık.
Anneannen ile deden ise ilk torun sahibi olmanın gururunu tattılar.

Çare Ol

İnsan bir kalptir aslında, incinir de susar bazen,
Bir bakışla yıkılır da, toparlanmaz nice sene.
Güzel sözle dirilirken, neden taş atarız biz?
Sevgi varken yürekte, neye yarar kinli dil?

Çay Bardağım

Elimden düşmeyen nazlı yoldaşım,
Gönlümde sırdaşım, candan arkadaşım.
Her an gözümde, elimde, yanımda,
Mutluluğun sıcak bir yudum tadında.

Çay Demini Alsın

Bir sabah uyandım köyümde bahar,
Dağlar uyanırken sisli ufuklar,
Toprağın kokusu, yeni bir diyar,
Çiçekler açınca sen o zaman gör.

Çelik Bilek — Umut Arslan’a

Köyümüzden doğdu bir umut güneşi,
Alnında azmin, yüreğinde ateşi.
Madalya kazandı vakur bir yiğit,
Dalga dalga yayıldı Arslan’ın neşesi.

Kurulsa pazarın hiçe gidersin,
Sen zâtını âlemde cevher mi sandın?
Bir gün yükün alıp göçe gidersin,
Bu fâni cihânı kevser mi sandın?

Ne beyler, paşalar geçti bu yoldan,

Yağmur yağınca hemen toprağa bakarsın
Zamanı gelince tarlaya tohumunu atarsın
Gara öküzleri çifte koşarsın
Çiftçi kardeş çiftçi kardeş

İlkbahar gelince işlerin çoğalır

Kaynanam, kayınbabam bizdeydi bu kez,
Sevinç doldu evim, eksik kalmadı söz,
Torun hasreti giderdiler sessiz,
Gülüşle ısındı duvarla kapı.

Yedik içtik birlikte, muhabbet koyu,

Hayatın sert rüzgarında savrulmuş bir yürek,
Görmüş geçirmiş, nice dertlere göğüs germiş,
Kitaplara dökmüş ömrünün en derin sırlarını,
Yedi kitabın sahibi, kalemiyle dert dökmüş.

Sevmiş hayvanları, yoldaşı olmuş sokak kedileri,

Cihangir Abi'ye

Tezgahını her sabah kurar titizlikle,
Meyveye, sebzeye dokunur incelikle.
Titizlikle işler, sanki bir heykel gibi ince.