Osman Boyraz 'a Şiiri - Murat Kürklü

Osman Boyraz’a

Gardaş adı Osman, yiğitlerin yurdundan,
Sivas’ın soğuğunda pişmiş adam.

Tırnaklarıyla kurmuş ömrünü,
Alın teriyle yazmış her gününü.

Babası Mahmut’tan emek mirası,
Annesi Ayşe’den sevgi duası.
Merttir sözü,özü temizdir kalbi,

Gökpınar’ın berrak suyudur sanki.

Mazı kıran Tepesi kadar yüksektir hedefi,

Çileli yollar öğretmiştir marifeti.

Aşık Veysel diyarından almış ilhamını,
Şiiriyle , sözüyle dinlettir milleti.

Karataşlar dizilir sıra sıra,Maşatta mazı kırana,
Şuğul da iner serin su ovaya.

Sümbül açar, çiğdem kokar boy boy,
Yoncalıklar yeşile döner doy doy.

İki dağ arasında akar Tohma Çayı,

Dinler nice sevdanın sessiz ağıdı.

Gürün’ün taşı, toprağı, dağı,

Her adımında saklar çocukluk çağı.
Gürünlü olmak, Güründe geçer,


Dostluk ömür boyu sürer derler.

Bir arkadaş, bir dost selam gönderler,

Uzaklarda kalan yılları hatırlatır.
Hatıralar birikir zamanla usulca anılar,

Kimi tebessüm olur, kimi gözyaşı avuçta.


Alın teriyle kazanılan her emek,

İnsana bırakılan en büyük çiçektir gerçek.
Marifet iltifata tabidir der büyükler,
İyilik unutulmaz, gönüllerde büyür emekler.

Ey Osman Boyraz, yiğit kardeşim benim,

Sivas kadar vakur, Gürün kadar derinsin.
Dostluğun daim, yolun açık olsun yolun,

Kalbindeki umut hiç eksik olmasın.

Adın yaşasın sevgiyle, saygıyla her zaman,

Selam olsun sana, yiğit insan Osman Gardaşım.

Murat KÜRKLÜ