Sürünüyorum, nefesim kesiliyor, sanırım ölüyorum
Günlerim acısız geçiyor
Sıkıyor artık çektiğim oksijen
Masa başında harcadığım saatler
Otobüsten izlediğim yol kenarındaki çiçekler
Hiçbir şey ifade etmiyor, soluyorum
Bedenim bile küsmüş bana
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…



