Ölür Müydün Şiiri - Mehmet Semercio

Mehmet Semercio
69

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Ölür Müydün

Ölür Müydün

Geçenlerde yine aklıma düştün;
Dop donuk yüzünde anlamsız gözler.
Bir zaman da bana sadece düştün,
Bakışların yine kendini gizler.

Hakkım olanları hiç alamadım,
Benim olmalıydı o al yanaklar.
Ne çok istemiştim insafsız kadın,
Neden birleşmedi bir kez dudaklar?

Ölür müydün sanki bir gülüversen?
Bu bile yeterdi şu garibana.
Tamahım kalacak ha ölüversem,
Bir buseyi bile çok gördün bana.

Sen, acılarımı hiç bilir misin?
Nerden bileceksin kâlp yarasını?
Kâlpten vurulmadan hiç anlar mısın?
Gülüm! Çok acıtır döş arasını.

Nefes alamazsın, yutkunamazsın,
Sonsuz uzaklara dalar gidersin.
Rab'den ölümü de dilersin kesin;
Acılarım tezden bir bitse dersin.

Lâkin, ben istemem; benim gibi ol,
Seven sevdiğine diler mi bunu?
Hazanın olmasın, hep de güzel kal!
Sakın geldi sanma şiirin sonu...

Mehmet Semercio
Kayıt Tarihi : 20.1.2021 07:23:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!