Ölünce daracık kabrine seni,
İstiğfarla günâh silmeyen koydu.
Sağken bol bunaltıp habire seni,
Kibri dilim dilim dilmeyen koydu.
Kıymetlendi vaktiyle kan kusturan;
Hakir görüp hakaretle pusturan,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta