Ölümün Oğlu Şiiri - Kaan İnce

Kaan İnce
2 Şubat 1970 - 13 Ağustos 1992
13

ŞİİR


11

TAKİPÇİ

Ölümün Oğlu

Bir çocuk sesi uzanıyor
Geçmişten geleceğe
Canevimden geçiyor
Eylül’ün pusuna karışarak

Kuşların kanat çırpışlarıyla
Dalıp gidiyorum yine
Kıvranan lacivert düşlerime

Albenisi gözlerinin
Gün gibi döndü
Bir çiçeğin kayboluşuyla
Gecenin yalnızlığında

Kızgın yüzümde ısınıyor sabah
Ve gözlerimde büyüyen kara sevda
Sevincin kanattığı sıcaklığı örterken
Can çekişiyor buruk sesimde içlenen anlam
Yok ağlamıyorum
Bir deri bir kemik toz içinde
Yemin ediyorum seni sevdiğime

Kaç kez sarıldım sana
Ey sıcacık öpüşlerin
Uçsuz bucaksız yumuşaklığı
Boğuldum kaç kez içinde

Ölüm kokusu karışıyor yüreğimden gelen gül kokularına
Karanlıkta çepeçevrelenen bedenime sarıldım sıkıca
Özlediğim gülüşü yüzünde sakla

Sen ey ölümün oğlu ve gecesi sevinin

Kaan İnce
Kayıt Tarihi : 11.10.2018 16:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!