Ölümün de Bildiği Var

Ölümün de bildiği var!
Derin uçurumlardan sessiz çığlıkla düşersin kollarına.
Tutunmamak gerekir...
Güvensiz, sadakatsiz ve vefasızdır zaten son uğurlama
Kim ölmüş cesedine sarılıp
hayatın?

Özlemin de bildiği var!
Yokluk sınaması kör bir arzuyla
Karanlık duvarlara çarpa çarpa yürümek gibidir.
Ora değil, bura değil derken;
Hasretten çok kıymetini bildin mi hayatın?
Yalnızlığın da bildigi var
İhtiyaç fazlası gördüğün
kalabalık'tan kaçarken;
Ortak paydasında birleşince
Kaybolur bide ortadan
Kendi iç sesini yükseltmekten çok
hiç susturdun mu sesini hayatın?

Benim de bir bildiğim var
Anlam yüklemem fiillere
Yapmasaydın oluyorken adım
Ne dünde vardım nede yarın olacağım.

Ölümünde bildiği var...
Kurtarırken seni
Özleneni olursun yalnızlıklarının...