Usta içim bazen çok acıyor, sonra ben içime acıyorum
Çıkacakmış gibi oluyor kalbim, sonra ben beni içime tıkıyorum
Bir kara çöküyor gözlerime, sonra ben ışığımı kapıyorum
Usta ölüyorum sanıyorum bazen, sonra ben ölümü öldürüyorum.
Çok acıyor acılarım be ustam, sonra oturup acılarımı yazıyorum
Biliyorum bir gün nokta koyar acılar, lâkin harflerime kıyamıyorum...
En eski yalnızlığımdır aşk benim
Gitgide büyüyen karanlıklarla
Ne zaman sevdiysem kavruldu tenim
Bir ateşin açtığı yanıklarla
Sabahı olmazdı çok gecelerin
Devamını Oku
Gitgide büyüyen karanlıklarla
Ne zaman sevdiysem kavruldu tenim
Bir ateşin açtığı yanıklarla
Sabahı olmazdı çok gecelerin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta