Oturmuşuz asırların en görkemli koltuğuna
Çayımız önümüzde yudumluyoruz zamanı.
Seyr-i aleme dalmışız bu sessiz yığınlar arasında
tüm vefasızlığıyla geçmişimiz başucumuzda
Altın tenli yapraklar dökülüyor ömrümüzden
nefretler haykıran rüzgarlar eşliğinde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta